Filopoëzie

vrij van tekst

2011-09-17T06:45:00.001-07:00

vaak voel ik me te mens

en sta midden in het leven

dan dicht ik niet, ik denk niet meer

bedacht ik me zo-even

Zomaar

2011-09-17T06:43:00.001-07:00

Zomaar denk ik aan jou

Eventjes die fijne herinnering

Aan het meisje waar ik van houd

Juist in deze tijden, waarin de bladeren afvallen

Wens ik niets liever dan jou, gelukkig aan mijn zijde

verdriet

2011-09-17T06:39:00.000-07:00

ternauwernood ontsnapt aan het cognitief bewustzijn

wringt zich ongehinderd, door sluizen van schone schijn

ze luistert niet, zij is onzichtbaar als een mist

de koude gewaarwording, gecondenseerd over mijn wang

Personeel gezocht

2011-09-17T06:35:00.001-07:00

mooie puppy ogen, blond of haar in staart

elegant in woord en pas, sociaal, niet hoogbegaafd

geen mening wel ambitie, liefst op oneindig gericht

beetje kennis van zaken, maar dat is niet verplicht

Muzikaal hoogstandje

2011-09-17T06:31:00.000-07:00

of je nu contrabas speelt of viool

piano, blokfluit of cello

je bent en blijft mijn idool

en vind het verder wel best zo!

Hellestraf

2011-09-17T06:23:00.000-07:00

zoals elke buiten Galactische smurf met zijn dom gejodel de passie doorbreekt,

zoals elke ondergrondse Aardgnork met zijn moeder geniet van een kopje knollenthee,

zoals Alexander de Grote hard zijn best deed een wild paard te mennen,

zo loopt men tegen zichzelf te ouwehoeren om zijn geest niet in gejaagdheid af te remmen..

– Dus kom, en daal met me mee de verziekte wereld in!-

zie de Gnarven in de hel, ze houden een staking tegen overmatige hitte

ze kunnen met die zweetnaad moeilijk op het krukje blijven zitten

de Reuvussen met lange oren, maken daar de maaltijd klaar

ze stoppen mensenbollen in een hete ovenschacht

terwijl de Knoetten de nagels aan Satans bokkenpoten vijlen

worden de Aardse sletten keer op keer verkracht en

lopen de Pieterplompen ijverig die natte zooi te dweilen

het geschreeuw hier wordt gedempt met haar tussen de spouwen

de mensen lopen kaal in 't rond, zakken kolen te versjouwen

de grond is gemaakt uit bottengruis en kraakbeenlijmen

wat een prachtig effect geeft wanneer de vlammen erop schijnen!

dan zie je de schaduwen van zweepslagen, en dwergen voor de karren

hoor je het gepiep van stroeve wieltjes over ijzerroestig baan

maar het mooiste van alles is, en hangen overal microfoons

om het leed van elke uithoek met precisie te verstaan!

-Die tapes heb ik in mijn bezit, het zijn de stemmen in mijn hoofd-

Gewetenloos

2011-09-17T06:18:00.001-07:00

geen geweten

heeft de Duivel

mijn ziel die keer op keer vertrapt is

de strakke weg die ik bereed

maar sinds lange tijd verslapt is

geen poging die ik ooit gedaan had

geen moeite raakte roos

weet niet waarom

zij dit gedaan heeft

zij is gewoon

gewetenloos

De koploper

2011-09-17T06:16:00.000-07:00

ik ga een nieuwe wereld in

vrees voor wat geweest is

nooit meer terugkomt reeds versteend is

keer het moment binnenstebuiten

nooit meer hopen, blik op morgen

geen verleden, uit de zorgen

vergeet mijzelf en het heden

deze herinnering, volkomen waanzin

-aan een schemerdonker weg een bord-

'u verlaat hier ons dorp'

Buurman’s gek

2011-09-17T06:14:00.000-07:00

schizofrenie dat weet ik niet

het is een fantasie, de parodie op leven

niet voor eeuwig maar voor even

daar als onverschrokken leider

de bloemetjes buiten zet

nadat hij stiekem een moord

van zijn geweten veegt terwijl

hij lachend de buurvrouw aankijkt

doe ik net of ik niet weet

hoe laat Henk thuis zal zijn

Prullenbak

2011-09-17T06:12:00.000-07:00

zit hier nog half in verbazing verstompt

het is laat, mijn laatste zucht blaast de hoorn af

ben moe, ik zie de tijden, aan dit letterfront verdwijnen

waar scherpe pennen woorden wijzen, naar hun massagraf

cliché

2011-09-17T06:09:00.000-07:00

te vaak herhaald

en opgebruikt

mijn ogen doen er pijn bij

voor het uitgeholde brein

die repeterende robot

is er altijd wel een leus

maar inspiratieloze inkt

beschrijft het papier

evengoed blanco

Alles draagt er wat aan bij

2010-12-20T14:52:00.000-08:00

tot mij dansen de bladeren

en wanneer ik fiets langs de paden

wuiven zelfs de bomen me toe

alles lijkt me toegewijd

en ik leef mee met goede wil

dus zie zoals ik wil kijken

en geniet van wat ik ervan maak

en wanneer ik je benader

en jij daar staat

weten zelfs de straten ervan

alles is ledig, en alles is van ons

gereserveerde stilte…

wie zegt dat de bomen

de wegen, de wind

ja zelfs het donker niet kijken kan?

De spontaniteit

2010-12-20T14:50:00.000-08:00

is spontaniteit het best?

nee, niet wanneer de geest door liefde is verpest

en het denken in eeuwige slaap

zodat het hele bewustzijn zich aan realiteit vergaapt

spontaan, mooi voor de bloemen

opdat zij openen als vanzelf

maar mensengeest, doorzichtig denken

losgerukt van wederhelft

spontaan, de vloek van verkeerd moment

zo jij mijn eigen ik niet kent

en geleid wordt door mijn onrust

ben ik het niet die jou straks kust…

Expressie

2010-12-20T14:44:00.000-08:00

Schroom niet, een woord te uiten

schroom niet, jezelf te zijn

kom toch tot expressie!

ook al vind je het niet fijn

Wees niet steeds dezelfde

wees niet als een steen

draai niet om de kern

draai der verdomme niet omheen!

En praat niet om het mooie

niet uit principe, niet uit motief

spreek en stel je open

pas dan heb ik je lief

Praat zonder emotie

stort je woorden in een gat

ik houd ervan naar je te kijken

dus praat over ‘weet ik wat’

Doe het vanuit een ledigheid

en niet vanuit een doel

pas dan kan ik begrijpen

hoe jij van binnen voelt

Want wat je zegt, is nutteloos

het zit niet in de woorden

het zit ‘m in die overgave

in liefde weg te smoren

Zonder fouten

2010-12-20T14:39:00.000-08:00

al was ik een mens zonder fouten

ja kon ik dat maar zijn

dan deed ik overal goed aan

en niets deed dan nog pijn

verdriet was dan een vreemde

en spijt, is dat een vrucht?

zie hier, ik ben erachter

en slaak een diepe zucht

al was ik een mens zonder fouten

genietend van elk nieuw doel

niet wetend dat pijn is om te leren

en de schepper is van nieuw gevoel

gevoelloos door het leven zweven

alles leek dan even mooi

fluitend op mijn eigen stokje

in een grote gouden kooi

al was ik een mens zonder fouten

en alles ging vanzelf goed

dan was ik een zwak en zielig wezen

zonder vechtlust, zonder moed

zelfs geen notie van emotie

wat zou dat toch zonde zijn

voor een wereld die zo groot is

en toch daarin, de beleving zo klein

Geen volmaaktheid uit de zinnen

2010-12-20T14:19:00.000-08:00

We communiceren

maar zonder die verliefde blik

koud

als een eerste ontmoeting

met tekst

die het gemis wegvaagt

en toch

een leeg iets blijft over

geen toegevoegde waarde meer

logica zoekend achter onzin

-steeds dieper reikt mijn woordenschat

steeds verder het gelijk-

al mijn woorden waren grepen

bedoeld om je te kunnen zien

verspeelde nachten in gedachten

vloeien langzaam weg

wanneer jij zegt

misschien…

vroeger

2010-12-20T14:06:00.001-08:00

het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel
ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school

ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet
mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft

daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw
en dat eeuwige geschreeuw in de verte

ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder me over de bomen,
de vogels en het leven in de sloot. ik zoek de rust, die heerlijke rust

Om van haar te houden…

2010-12-06T03:23:00.000-08:00

moet ik de kraai verstaan, daar eenzaam op het hek

hij kijkt wat rond en krast zo nu en dan een loze schreeuw

de kop scheef kijkend, alsof je praat met een doofstomme

die onverhoopt verwachtte dat zijn punt gemaakt is

Piraat

2010-12-06T03:16:00.000-08:00

te lang gewacht op echte liefde
ben te hongerig dan voor de seks alleen
de vrijheid gewend, mij zul je moeten delen
al spreek ik harde woorden, toch ben ik niet van steen

ben een piraat in mijn onderste lagen
mijn glurend oog speurt de kusten af
toch zal ik niet buigen voor de liefde
al beknelt haar greep me tot in het graf

wanneer de lusten het smachtend oog ontwijken
gaat de zonde altijd voor de buit
zoals iedere man aan boord kapot gaat
van elke dag weer scheepsbeschuit

kloof de randen van mijn nagels

barstende honger streelt het lijdend hart

zoals de pijn van het moeten vergeten

je kijk op de wereld verward

zie de muizen ruziën op het dek

geen kaas, geen vreten, alleen de wijnen

die zoete spijzen voor de ziel, zetten ons

ijlend in de wind, doen gedachten verdwijnen

langzaam wordt mijn wereld vaag

denk niet meer aan morgen, niet meer aan jou

zie een grote windhoos komen, en besef nog even

het was het leven, waar ik zoveel van houd

Hellewicht

2010-12-06T03:09:00.000-08:00

ze oogt eerlijk, schrijft haar schoneschijn op pamfletten

glipt door kieren vlucht weg in donker gure stegen

staat plotsklaps voor je neus, waar ze vriendelijk en verlegen

vleit, met duivelse vakkundigheid, niet tegen te verzetten

verleiding is haar slinkse troef, ze werpt haar loense blikken

geleerd uit handboek hekserij, zoals ze vaak rond hete brei

voetenstampend en gekrijs, in haar gegorgel dreigt te stikken

terwijl de kraaien in de bomen van het schouwspel schrikken

heeft in liefkozende duisternis menig bezemsteel versleten

levert streken met akelig gelach, geen last van een geweten

maar ’s morgens verandert plots haar duister silhouet

in zo’n aantrekkelijk portret, dat kun je niet vergeten

slachtoffers gekweld, terug in haar krakerig krot, waar de kat

verhongert toekijkt hoe ze geniepig handen wrijft

zo zal ze blijven genieten totdat haar oude lijf verstijfd

van de weet aan hen die lijden daar die pijn nog lang beklijft

Achter de knoppen

2010-12-06T03:03:00.000-08:00

emotie, vereeuwigd op het wit papier
de poging die je doet om te vergeten
is het wezen dat overloopt van leven
een schichtig, toch vrijgevochten dier

Amsterlveenseweg

2010-12-06T03:02:00.000-08:00

ik dwaal rond, zoek mijzelf terug

in het betonnen rijk van wild geraas

geen spoor ik sta alleen

hoor slechts de stemmen galmen

achter de geluidsmuur razen auto's af en aan

even wordt alles stil

het water schittert, kijk naar de grond

zie mijn zwarte zelf, en fleur op

want de lentemaanden rond middaguur

is mijn schaduw op z'n stoerst

Verbazing

2010-10-26T11:57:00.000-07:00

je verbaasde me met je woorden
je stijl, je gekte
je gevatheid in een notendop
dat filosofisch struikelblok

ongeacht je levensmotto
die hoedanigheid van duisternis
leefde je vrij en onverschrokken
en niemand zag je waar gemis

verblind en dichter bij je
werd ik jouw spelende schaduw
die ruimte daar voor houden van
maakte alles en iedereen geschikt

nu zwijg ik wat en hou me stil
je hunkerde en ging met de wind
en waar je komt maak je dromen echt
toch stenig je zielen

de tijd wegtellend

verstijfd in de herinnering
zit ik me nog steeds af te vragen
en blijf me verbazen

want hoe je me bekeerde
met ogen zo vriendelijk en zacht
voor dat moment in die beleving
heeft iets ons bij elkaar gebracht

Briesje

2010-10-26T11:22:00.000-07:00

Briesje

Ik ben als een klein briesje,
kom van over zee. Ga over land

en draag alles waar ik kom, zachtjes met me mee

Ga over akkers, velden met bloemen
door putten en stad..

En als ik overal geweest ben, als ik alles heb gehad

keer ik terug naar zee
En de geuren, die neem ik met me mee

Op de grote weg, lever je oude schatten in

2010-10-26T11:05:00.000-07:00

Het nieuwe, altijd afgebroken oud

getransformeerd, gekneed tot anders

verloren tijd, nieuw zelfbehoud

Weer ruimte vrij, een leegte groter

op te vullen naar nieuwe wens, schenk ik

oude geneugten, als laatste druppels brandstof in mijn motor

Het vuur dat gestaag blijft vreten

je vlam die eerder dooft

’t ja knikken naar je geweten

Ja, het is het verstikken van je oordeel

het verliezen van je voordeel

het moeten accepteren, geen behoefte te verweren

De reis ontnomen aan ‘t verschiet

met al het trekken aan ’t leven, en toch daarin

het stiekem genieten van je verdriet

Het droombeeld, nooit geworden tot ideaal

daar het streven niet genoeg was

was het toch een mooi verhaal

Schizofreen

2010-10-26T10:55:00.000-07:00

ver weg, achter de moerassen, bij dat oude kasteel

waar de torens hoog boven alles uitsteken

met lange stenen trappen, kaarslicht, en bliksemschicht

spookachtig en grimmig, als een zwart juweel

daar in die hoge toren, daar zit ik verborgen

daar voel ik me thuis

nooit komt er iemand in de buurt

niemand die naar binnen gluurt

ja, dat is mijn huis

heel soms zie je in de verte, dat er een postkoets rijdt

‘s nachts gaan de vleermuizen uit vliegen

dan wacht ik tot ze terug komen

altijd, stipt op tijd!

steeds weer die tijd die zo voorbij sluipt

de lucht is nooit hetzelfde.....

's avonds vormen zich donkere wolken

vaak probeer ik er figuren in te zien, als de maan ze beschijnt

verzin dat er een heks vliegt op een bezem

of, of een gemeen monster door de lucht kruipt!

of ik wel eens aan een ander leven denk?

nee joh....

ik heb ook een muis

soms komt hij uit dat hoekje, klein en wit is hij

geef hem dan wat stukjes brood

we kunnen het best met elkaar vinden

we praten over alles, en dat ie altijd bij me blijft

Kijk!

zie je die wolken?

het begint weer!

De alcoholist vertelt

2010-10-26T10:33:00.000-07:00

Loom ben ik, de avond remt me in het toegevend spel

mooi niet toegekomen aan de wezenlijke verrijking des geest

gezien ik telkens weer, mijzelf misleidende beloften maak

zuchtend denk ik, morgen weer een dag

ja, triest is het ergens wel

Waan zit in de kop, gesluierd onder het welbevinden van de dag

komt bij tijd en wijle opdraven, ondermijnt daarbij het gezag

angstvallig stem ik weer toe....

de vernuftige souplesse, bespeelt alweer mijn dag

Deels herboren treedt het licht in ’s ogen vensters

die onomstotelijk herhaalt

voor mij die klaagt en afziet

ik heb er mijn hartstocht voor betaald

Is dit de prijs, de inspanning die ik gaf

waarvoor ik mijn ziel verrot scheld?

de tijd dat ik nog vocht, en ware liefde erkende

die mij nu toetreedt met geweld?

De analyticus

2010-10-26T10:25:00.000-07:00

Geconcentreerd en met precisie

Lees ik je brieven keer op keer

Om meer te halen uit de zinnen

Te weinig woorden en ik zoek meer

Of de verborgen informatie

Die het mij misschien verschaft

Wellicht de achterliggende rede

Plots aan het verstand gebracht

Achterhalen en herleiden

Maak ik nu mezelf niet gek?

Steeds maar weer dat willen begrijpen

De geest is hongerig en ik heb trek

Maar ik dacht verder dan jij bedoelde

Lukraak aan de kern voorbij

Met mijn hart in beide handen

Las ik meer dan wat je zei

Introspectie

2010-10-26T10:12:00.000-07:00

~Denderend in mijzelf, troost ík het heden~

In mijn vreugde, koester ik subtiele emoties

bezig de prikkels te misbruiken

zwijmel ik de diepte in, zie mezelf gaan

zoekend naar een nieuwe tastbare gewaarwording

week ik langzaam los van het bestaan

Dieper en dieper

met soms een denderende klap, of draaiende spin

steek ik meer gevoel in het verleden

als een betere herinnering

sta met een halve breuk tussen het leven

alsof het een stiekem genieten is van tijd

Toch heel even

observeer ik je, accepteer ik je

en tevreden zie ik op je toe

kom, laat het nu maar los

maak het verleden geen verwijt

De wereldtuin

2010-10-26T09:52:00.000-07:00

lamlendigheid bloeide even op
zag de waarheid
en met dezelfde snelheid
trok ze weg en rotte verder

vloekend onder de grond
al stinkend
nieuwe plannen voorbereidend
aandachtig luisterend naar het juiste moment

er zitten altijd giftige bloemetjes
tussen de weelderige pracht
ze lijken mooi, maar pluk ze niet
ze verslappen direct en gaan stinken

de grond verzuurt, de mooie soorten sterven uit
ze trekken het niet meer
het voedsel uit de grond
alles wordt verdrongen door eenzijdigheid

ergens is er een tuin, waar echtheid groeit
kom, laat je zaden de wind oproepen
vlieg waarheid, vlieg rede
en vertel dat er ginds nog meer groeit

en mocht ook mijn tuintje verzuren
mochten die soorten verloren gaan
laat dan mijn as de grond verrijken

Genegeerd

2010-10-26T09:41:00.000-07:00

negeer me niet

ik ben al verstoten

schuw me niet

ik ben zelf bang

walg niet van me

dat doe ik wel

veroordeel me niet

dat ben ik al

gedenk me, omdat ik

gedacht wil worden

herinner me

als iets moois

Gevaarlijk spel

2010-10-26T09:30:00.000-07:00

vrolijk me op, snel!

ik voel dat ik ga bezwijken

al mijn kansen zijn verspeeld

durf niet meer te kijken

mijn hart bonkt

buiten lonkt de goot

heb alles op het spel gezet

alles op rood

Terughoudend de beste

2010-10-26T08:47:00.001-07:00

berustend in de overtuiging

gevrijwaard van onzekerheid

voor wie probeert maak ik een buiging

zit mijn tijd ook zo wel uit

Onder water

2010-10-26T08:41:00.000-07:00

Als jij en ik twee vissen waren

Jij in de oceaan, ik in een kom

Gescheiden als voorgoed…

Dan zou ik door de wc ontsnappen!

Ik zou je vinden

Want jij, bent mijn

allermooiste visje

Fout adres!

2010-10-26T08:31:00.000-07:00

vertel mij, oh duistere meester van het kwaad
waar deze actie, in naam des Heer op slaat?
mijn lijk in Aardse grond begraven, nu toe hoor
aan dit heet paleis vol uitgeteerde slaven?

Ongekend geweldig

2010-10-26T08:27:00.000-07:00

het waren die avonden

waarin onze stemmen stikten

in een eeuwig zwijgen

we keken en we wisten

en gistten niet naar gevoelens

of verwachtingen van jou en mij

die avonden vertelden

over uitgesproken liefde

de zwijgzaamheid tussen jou en mij

Nederzetting

2010-10-26T07:33:00.000-07:00

in mijn vrees voor de toekomst, geef ik de dood te vreten

ik ben het bezette gebied waaruit jij bent ontsnapt

mijn ruïnes op jouw puin, vlaggenstok in prikkeldraad

het is mijn laatste bunker, mijn donkere trots

Onzichtbaar

2010-10-26T07:26:00.001-07:00

bladeren vallen van de bomen

in politiek wordt veel gepraat

nazi’s zetten straten af

vliegtuig sproeit zijn Agent Orange

iedereen is een schuldenaar

niemand kan zich goed verstoppen

Natuurramp

2010-10-26T07:25:00.000-07:00

1-4

waar geen mensen gaan

is het nog niet te laat

als zeven duinen tekort komen

leven dieren vrij en blij

voordat de jager schiet?

dan zal de vloedgolf zijn wraak nemen

Leve de natuur

2010-10-26T07:23:00.000-07:00

1-4

motten klagen in de regen

luizen zitten op een twijg

de woelmuis kijkt op

zeiknat is vliegen moeilijk

boertje spuit de boel maar plat

grote bomen behouden leven

1-4 gedicht

2010-10-26T07:21:00.001-07:00

honden schijten in het gras

brieven sturen naar de Hemel

de monnik doopt zijn kaarsen

een bedorven vrijpartij

geloof opent geen verwachting

een kuis licht in de abdij....

Gezonde rede

2010-10-26T07:19:00.001-07:00

Jij hebt je schild

En ik voel de steken

Jij zit daar veilig

Maar ik zie de vijand

Ik vecht problemen

Jij hebt bescherming

Ik zeg uit ervaring

Jouw raad reikt tot dusver

De rede

2010-10-26T07:18:00.000-07:00

De rede is het voer

voor de verontwaardiging

Voeg daar geen rede aan toe

maar leef met die verbazing

~ In onbegrip rust de vrede~

Perfectie

2010-10-26T07:16:00.001-07:00

Met het streven naar perfectie

veracht ik mijn fouten

maar zo die fouten uit mij komen

ben ik ook mijn fouten…

dit zeggende realiseer je

~Dit is ware volmaaktheid~

Eindig zicht

2010-10-26T07:15:00.001-07:00

1-4

ogen die door rokken kijken

hemelsblauw is minder mooi

doktoren die het ook niet weten

aandacht vult het vragend hart

oceanen zijn de beste

strooi me uit en kijk me na

Borderliner

2010-10-26T07:14:00.000-07:00

ze was als een wolk zo zacht

van binnen vurig als een draak

die ongetemd naar buiten rende

zomaar plotseling onverwacht

vroeger toen we samen speelden

verdrong ik ruzie met een lach

en een traan die zich vergeten wilde

aan het toppunt van de dag

nu veel later zie ik in je

mooie ogen echte pijn, en

kan mijn gedachten niet bedwingen

hoe die tijd voor jou moest zijn

Ze was als ee

beschimpt

2010-10-26T07:09:00.000-07:00

de moeite in jouw kop te kijken

alvorens ik de rede achterhaal

zal ik van schrik bezwijken

van al je innerlijk kabaal

Silhouet

2010-10-26T06:15:00.000-07:00

ik vertrouw je vormen toe, aan mijn ideaal

die wereld waar jij altijd straalt en voor eeuwig bent

waar zoete gedachten jou bewegen tot aan mijn deur

waar hoop mijmert, wanneer ik mijzelf in jou verlies

Vreemd begeerte

2010-10-26T06:13:00.001-07:00

hoeveel blijft er over, van het langverwachte

wanneer je deze gevonden hebt?

hetgeen waarnaar wij zolang smachten

blijkt telkens in zichzelf besmet

echte schoonheid, laat haar onbereikbaar blijven

eeuwig de hunkering voorbij

wat niet van veraf ligt te wachten

bevindt zich tussen jou en mij

Wanneer zij langsliep

2010-10-26T06:05:00.000-07:00

was zogenaamd wat aan het staren

als zij daar liep, met opgestoken haren

dan leek het alsof we steeds weer

voor elkaar, een nieuwe indruk waren

nu veel later, de stilte die ‘t graf omringt

ingebed in een zee van rozen

denk ik weer aan die plek, al klinkt het gek,

kijk door de ramen, je staart me aan, we blozen

was jij ooit tot mij gekomen, dan voelde je

die intrinsieke hartstocht ook.

schat jij bent het mooist fictief, een meid als

jij heb ik te lief, droom je tot ik opga in de rook